Maar hoe groots ze vorige week uitpakten voor de 60e verjaardag van Erica, zo sober wordt de tweede verjaardag van hun kleinkind gevierd.
Ten eerste is papa Leroy helaas niet van de partij, aangezien hij in Frankrijk is voor een klus. Dan zou je dus denken dat er groot wordt uitgepakt door de mensen die wel aanwezig zijn, maar dan moet je Erica en Martien niet bellen.
In de speelgoedwinkel is een cadeau uitgekozen dat zoveel mogelijk prikkels bevat. Het wordt een autobaan en een pop met een plastic pony. Maar die worden gewoon zo in de tas gestopt. ‘We zouden het niet gaan inpakken’, legt Martien aan dochter Maxime uit. ‘Zonde van het papier en de vervuiling’, zo vindt Martien. ‘En ze is pas twee’, vult Erica aan. ‘En weet je wel hoeveel het kost aan plakband?’, sluit Martien de discussie af.
Kijkers vinden deze mentaliteit van opa en oma Meiland maar sneu. Maar ook kunnen ze hun ogen niet geloven als ze zien hoe Vivé en Claire worden vervoerd naar de verjaardag van de tweejarige. Aangezien Maxime en haar dochters te laat zijn, worden de kinderen niet vastgemaakt in de autogordel. Vivé eet nog even een appeltje terwijl ze los zit in haar kinderzitje én mama Maxime met volle vaart over verkeersdrempels heen rijdt
Gelukkig komen ze allemaal veilig aan op locatie, waar de nieuwe pop voor Vivé uit een rieten tas wordt gehaald. Maar ondanks de inspanningen van Martien en Maxime om de blonde pop nog een keurig kapsel te geven, valt het cadeau niet in de smaak bij de jongste Meiland-telg. Gelukkig krijgt ze wel een glimlach op haar gezicht bij het zien van een speelgoedkassa. Wie weet kan ze over zoveel jaar de winkel van tante Montana overnemen.
